مقوا

مقوا

مقوا

مقوا

مقوا ماده ای ضخیم بر پایه کاغذ است. در حالیکه هیچ تفاوت جدی بین کاغذ و مقوا وجود ندارد، مقوا عموماً ضخیم تر از کاغذ است.

بنا بر استانداردهای ISO، مقوا یک کاغذ با گرماژ بالای ۲۵۰ است. البته استثناهایی نیز وجود دارد. مقوا می تواند تک لایه یا چند لایه باشد. به راحتی برش خرده و فرم داده می شود. چون قوی و با استقامت است استفاده فراوانی در انواع بسته بندی ها دارد. استفاده دیگر آن در چاپ گرافیکی مثل جلد کتاب، مجلات و کارت پستال است. از مقوا در هنرهای زیبا برای ساخت مجسمه ها نیز استفاده می شود.

در سال ۱۸۱۷ میلادی اولین کارتن مقوایی در انگلیس تولید شد.

دسته بندی

دسته بندی مقوا همیشه یکسان نیست. تفاوت ها وابسته به صنعت مشخص، محل یا انتخاب و منظور مد نظر است.

به طور کلی به دسته های زیر تقسیم می شود:

  • کارتن یا جعبه مقوایی
  • خورده مقوا بین چوب های صنعتی
  • مقوای کرافت
  • مقوا یا تخته لمینیت شده
  • جلد مقوایی
  • فایبر گلاس راه راه
  • مقوای سفید شده یا نشده

انواع مقوا

تولید

مواد الیافی (فیبر) با سفید یا خاص سازی چوب به خمیر تبدیل می شوند تا یک یا چند لایه مقوا تولید کنند. گاهی اوقات برای سطح بهتر و ظاهری مناسب تر کتینگ می شوند.خمیر مقوا در ماشین خمیرسازی تولید می شود که می تواند دارای چند لایه یا گرماژهای متنوع باشد.

مواد خام مصرفی

فیبرهای به کار برده شده در ساخت مقوا می توانند از منابع خام و تازه یا از منابع بازیافتی (کاغذ) تشکیل شده باشند. ۹۰% کاغذ خام خمیر چوب است. بسته بندی مقوایی امروزه توجه زیادی را به خود جلب کرد و تقاضای بالایی دارد. سازنده های این صنعت با مشکلات مقرراتی، سلامتی و زیست محیطی (قطع درختان) سر و کار دارند. به این علت استفاده از منابع بازیافتی برای تقاضای بالا در تولید مقوا رواج فراوانی یافته است.

مواد

چوب سخت: این چوب ها فیبرهای کوچکتر و کوتاه تری دارند. کار با آنها سخت تر است با این حال کشسانی بیشتر و پارگی کنمتری دارند. فیبرهای چوب سخت بهتر به فرم شیت شکل می گیرند در نتیجه صاف تر، مات و برای چاب مناسب ترند.

چوب نرم: معمولاً از درختان کاج و صنوبر گرفته شده که دارای فیبرهای بلندتر هستند و مقوای توانمندتری را نتیجه می دهند.

بازیافتی: کاغذ قبلاً استفاده شده جمع آوری و مرتب می شود و معمولاً با فیبرهای نو  ترکیب می شوند تا متریال جدید بسازند. این ترکیب ضروری است زیرا فیبر بازیافت شده در مصرف دوباره استقامت پایینی دارد و فیبر نو اضافه شده توان آن را بالا می برد. ترکیب کاغذهای باطله معمولاً رنگ دار هستند در نتیجه خمیر ممکن است از رده های رنگ و چسب دارد و معمولآً کمی طوسی رنگ به نظر می رسد. محصولات ساخته شده از مقوای بازیافتی ساختار ضعیف تری دارند. ریسک های سلامتی را در تماس مستقیم با مواد غذایی موجب می شوند.

سایر: همچنین استفاده از فیبرهای ساقه نیشکر، کاه، کنف، پنبه و کتان و… ممکن است.

خمیرسازی

دو روش اصلی برای استخراج خمیر از منابع است

  1. خمیرسازی شیمیایی: از حلال های شیمیایی برای تبدیل چوب به خمیر استفاده می شود.
  2. خمیرسازی مکانیکی حرارتی: پروسه دو مرحله ای است و از حرارت استفاده می کند.

سفید یا خالص کردن

خمیر استفاده شده در ساخت مقوا را می توان برای کاهش رنگ یا بالا بردن خلوص بلیچ یا سفید کرد. خمیر فیبر تازه و نو طبیعتاً (به خاطر وجود لینگین) قهوه ای رنگ است و خمیر بازیافتی دارای رده های رنگ است. اگرچه برای تمام مصارف مقوا سفید کردن الزامی نیست اما برای بسته بندی های سفارشی یا مقوای گرافیکی حیاتی است. روش های متنوعی برای سفید کردن بسته به فاکتورهای مختلف مثل: درجه تغییر رنگ مورد نظر وجود دارد.

سه نوع سفید سازی وجود دارد:

  1. سفید کردن ملایم که معمولاً با گاز کلر انجام می شود.
  2. سفید کردن اکسیدی که از ترکیبات شیمیایی مثل دی اکسید کلراید یا آب اکسیژنه استفاده می کند.
  3. سفید کردن کاهشی که از ترکیبات مثل سدیم سولفات استفاده می کند.

لایه ها

مقواهای چند لایه یا کارتن ها ضخامت، چین و چروک و تاخوردگی بیشتری نسبت به تک لایه ها دارند. زیرا از چند خمیر با جنس متفاوت برای لایه های مختلف استفاده می شود. اگر از یک جنس خمیر برای تمام لایه به کار رود بهترین کیفیت را نتیجه می دهد.

لایه های کارتنکتینگ یا پوشش

برای بهبود سفید، صافی و گلاسه ای شدن مقوا یک یا چند لایه کتینگ روی آن اعمال می شود.

اصطلاحات معمول

وزن پایه: وزن یک یا صد متر مربع از کاغذ را می گویند.

روشنی: به میزان نور سفید متمایل به آبی بازتاب شده از کاغذ می گویند.

گرماژ: به وزن یک متر مربع مقوا می گویند. g/m2

ph: از آب خارج شده طی پروسه تولید مقوا اندازه گیری می شود. محدوده صفر تا ۱۴ از اسیدی تا قلیایی دارد.

سختی: یکی از مهمترین خصوصیات مقوا است. سختی بالا باعث افزایش توان و قدرت مقوا و کاهش ورم و باد کردن آن می شود.

صافی: این خصوصیت در چاپ اهمیت بالایی دارد. مقوا هر چه صاف تر باشد کیفیت چاپ بالاتر است.

ضخامت: ضخامت مقوا بر حسب میکرون بیان می شود.

سفیدی: به حضور برابر تمام رنگ ها با اندازه برابر اشاره می کند زیرا یک برگ سفید حقیقی تمام رنگ های نور سفید را با طول موج یکسان بازتاب می کند.

 

این نوشته را به اشتراک بگذارید

نظرات (1)

  • سارا پاسخی برای %s بگذارید

    سلام برای سخت جعبه فانتزی چه مقوایی مناسبه میخام ی طرف مقوا سفید باشه

    در زمان نصب فروردین ۲۰, ۱۳۹۸ خطایی رخ داد: ۵:۲۱ ب.ظ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *