پیگمنت

پیگمنت

پیگمنت

پیگمنت

پیگمنت ماده ای است که رنگ نور منتقل شده یا منعکس شده را با جذب انتخابی طول موج های دلخواه رنگ تغییر می دهد. این فرآیند فیزیکی از فلورنس، فسفرنس و سایر فرم های تابناکی که نور را منتشر می کنند، متفاوت است. بسیاری از مواد به طور منتخب طول موج های مشخص نور را جذب میکنند. پیگمنت هایی که توسط بشر انتخاب، ساخته و توسعه داده می شوند، خصوصیات ویژه ای مانند قدرت بالای سایه (تینت) رنگ ها و متریال دارد.

پیگمنتدر کاربردهای صنعتی و هنری، پیگمنت هایی با دوام و استقامت بالا مورد نیاز است. به پیگمنت هایی که عمر بلند یا دائمی ندارند فرار می گویند. پیگمنت های فرار به مرور زمان در تماس با نور کمرنگ و محو می شوند درحالیکه بعضی از پیگمنت ها به مرور زمان در نهایت سیاه می شوند.

پیگمنت ها برای رنگ آمیزی رنگ، جوهر، پلاستیک، فابریک، غذا، لوازم آرایشی و سایر مواد یا متریال استفاده می شوند.

اکثر پیگمنت هایی که در رنگ آمیزی جلوه های هنری و بصری به کار می روند رنگدانه هایی خشک به فرم پودری مرغوب هستند.این پودر به یک حامل یا حلال که ماده ای خنثی و بی رنگ است اضافه شده تا پیگمنت را به حالت تعلیق درآورده و به رنگ خاصیت چسپندگی می دهد.

تفاوت بین پیگمنت و دای این است که پیگمنت در حاکل خود حل نشده و به صورت معلق است اما دای که معمولاً به صورت مایع است در حامل خود حل می شود. گاهی اوقات یک پیگمنت از ته نشینی یک حلال دای و ترکیب آن با نمک متالیک ساخته می شود که به آن پیگمنت رودخانه ای می گویند.

پیگمنت ها رنگی به نظر می رسند زیرا طول موج های مشخصی از نور مرئی را جذب و منعکس می کنند.

پیگمنتتاریخچه

قدمت استفاده از پیگمنت ها به ۳۵۰۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰۰ هزار سال می رسد. رنگدانه های مانند اکسید آهن در قدیم بسیار کاربرد داشته است. قبل از انقلاب صنعتی در اروپا رنج رنگ موجود برای هنر و دکور بسیار محدود بود.اکثر پیگمنت ها معدنی، طبیعی و زمینی بودند یا از اعضا یا ارگان های بیولوژیکی گرفته می شدند. گاهی اوقات پیگمنت ها از لاشه حیوانات و گیاهان گرفته می شد.بعضی رنگ ها هزینه بر و دستیابی به آن ها سخت بود. رنگ های بنفش و آبی از این جمله پیگمنت ها بودند که به خاطر کمیاب بودن سلطنتی محسوب می شدند. با توسعه رنگ های صنعتی نیاز به استانداردسازی استخراج، تولید، اندازه گیری و تست رنگ ها احساس می شد. سیستم رنگ مانسل در ۱۹۰۵ میلادی پایه سری مدل های رنگی شد و روش هایی برای اندازه گیری رنگ را تعیین کرد.در اوایل قرن ۲۰ام نیز استاندارد سازی ایزو قوانینی تکنیکی برای ساخت پیگمنت و دای ها اعمال کرد.

موارد تکینیکی و علمی

انتخاب یک پیگمنت برای کاربرد مشخص وابسته به هزینه، خصوصیات و ویژگی های خود پیگمنت است.

برخی ویژگی های کلیدی پیگمنت

  • روشنایی و حساسیت به نور UV
  • ثبات گرما
  • میزان سمی بودن
  • پخش شدگی
  • شفافیت
  • میران سایه یا تینت
  • لکه دار کردن
  • استقمات در برابر اسید

این نوشته را به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *